"Hoogbegaafdheid is een combinatie van een uitzonderlijke intelligentie, creativiteit en doorzettingsvermogen. Een IQ van 130 of hoger. "

Yvette Wolters:
"Hoogbegaafdheid komt met veel vooroordelen, iedereen denkt er wel iets van te weten.
“Dat zijn toch die ontzettend slimme mensen, die overal goed in zijn? Een lot uit de loterij! Want je kunt als hoogbegaafde alleen maar slagen en ontzettend succesvol worden.”
Ouders van hoogbegaafde kinderen moeten vooral niet zo opscheppen vindt men."

Maar wat is hoogbegaafdheid nou écht?

Je spreekt van hoogbegaafdheid als iemand een IQ heeft van 130 of hoger. Maar het is zo veel meer dan alleen de uitslag van een IQ test. Hoogbegaafden denken namelijk wezenlijk anders dan de gemiddelde mens. Het wordt dan ook niet voor niets gevat onder de neurodivergenties.

Mensen met hoogbegaafdheid hebben vaak intense gevoelens en enorme voelsprieten voor hun omgeving. Ze merken alles op en verwerken dit allemaal. Al op jonge leeftijd merken ze hierdoor dat ze anders zijn dan andere mensen en kunnen het gevoel hebben nergens bij te horen.

Ze hebben ook een enorm rechtvaardigheidsgevoel en kunnen autoriteit nog wel eens in twijfel trekken.

Als je als zesjarige bijvoorbeeld de beslissingen van de juf al doorziet en kunt overdenken, kunnen ze opeens niet meer zo logisch lijken. En waarom zou je luisteren naar iets wat in jouw ogen niet klopt?

Als je aan hoogbegaafdheid denkt, zie je al snel die peuter voor je die al kan lezen, of die kleuter die vloeiend in drie talen tot 100 telt. En hoewel dit zeker voor kan komen, zie je dit lang niet altijd terug in de klas. De kinderen hebben een enorm vermogen om zich aan te passen.

Vaak zijn de kinderen die opvallen in de klas als slim helemaal niet hoogbegaafd. Het onderwijssysteem past namelijk veel beter bij hun behoeften waardoor zij zich beter kunnen ontplooien.

Hoogbegaafden zijn doordat ze zo anders in elkaar zitten, hier ook diep van bewust zijn en de omgeving vaak niet past bij hun behoeften, gevoelig voor burn out, bore out en depressie.

Met die gevoelige voelsprieten weten ze precies wat ze moeten doen om niet op te vallen. Maar dat anders voordoen dan je bent kost wel erg veel energie. Waardoor deze kinderen vaak helemaal kapot zij na zo'n dag en thuis ontploffen.

Ouders zien thuis vaak een heel ander kind dan de leraren en begeleiders op de opvang. Hier kunnen ze opeens wél die puzzel van 100 stukjes, of weten precies hoe die verbrandingsmotor werkt.