“ADHD, ook wel aandachtstekort-hyperkinetische stoornis of aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis genoemd, is een aan het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders ontleende benaming voor een cluster van symptomen."

ADHD zou bijna haar eigen spectrum kunnen hebben, want er zijn zoveel variaties en niet alle symptomen van ADHD zijn op alle ADHD-ers van toepassing.

Maar wat is ADHD nou écht? 

Als we de van origine Engels afkorting gaan ontleden krijgen we de volgende termen.
A         Attention

D         Deficit

H         Hyperactivity

D         Disorder

Attention Deficit, een aandacht tekort. Iets wat vele ADHD-ers juist niet herkennen. Ze hebben geen aandacht tekort, maar juist aandacht teveel. Wanneer iemand met ADHD in gesprek is met een neurotypisch iemand (iemand zonder één van de neurodivergenties), dan horen zij niet alleen die persoon praten.
Ze zien ook dat éne haartje dat de andere kant op steekt en dat hun gesprekspartner iets tussen diens (of hun) tanden heeft. “Oh ja, ik moet nog een afspraak maken bij de tandarts”, vliegt er door de gedachten. Ze merken tegelijkertijd de vlinder op die voorbij vliegt en bedenken dat ze een keer in Burgers Zoo ook al zulke mooie vlinders hadden. “Zou er niet een dierentuin zijn die dichterbij is, waar ze ook zo’n vlindertuin hebben?” Ook het geluid van een tractor die voorbij rijdt wordt geregistreerd. “Wat maken die toch een herrie, nou versta ik mijn gesprekspartner niet meer”. Kriebels in de neus, “is het alweer het seizoen? Dan moet ik toch maar weer eens mijn hooikoorts tabletjes gaan slikken”. Oh ja, er was iemand aan het praten, heb ik nu teveel gemist? Waar ging het ook al weer over? Ik durf eigenlijk niet te vragen of ik het nou goed begrepen heb”. Het gaat aan één stuk door.  

Het is niet dat een ADHD-er niet luistert, er is aandacht voor alles om hen heen, los nog van alle gedachten die van hak op de tak maar door blijven gaan.

Hyperactivity, één van de meest herkenbare symptomen van ADHD. Vaak denkt men bij ADHD aan dat drukke jongetje in de klas dat niet stil kan zitten. En ja, die zijn er ook. Maar dat is geen volledige representatie voor mensen met ADHD. Om een voorbeeld te noemen, de meisjes in de klas met ADHD leren zich al op jonge leeftijd aan te passen naar wenselijk gedrag. Hierdoor wordt ADHD vaak niet, of veel later ontdekt bij meisjes/vrouwen. Hier gaat dan vaak een lange weg vol onbegrip aan vooraf.

En dan de laatste letter, een groot knelpunt voor de ADHD-ers van volwassen leeftijd, “Disorder” wat stoornis betekent. Hierdoor zouden alle ADHD-ers een stoornis hebben, een negatief beladen term.

Iets wat veel ADHD-ers lastig vinden is omgaan met afwijzing. Vaak hebben zij in hun gehele leven al vele afwijzingen gehad. Direct, al dan niet, indirect. ADHD-ers hebben vaak te horen gekregen; “doe eens rustig, doe eens normaal, ga eens rustig zitten, doe dit eens gewoon”. Maar dat lukte ze niet, wat wordt ervaren als afwijzing op afwijzing op afwijzing. En dan is de term voor hetgeen waarmee ze diagnosticeert zijn, een stoornis.

Het onderscheiden van ADHD van andere neurodivergenties en het begrijpen van de misvattingen over wat ADHD zou kunnen zijn, zou op zichzelf al een hele studie waard zijn. Daar heb jij wellicht helemaal geen tijd voor. Waar je wel tijd voor hebt is een op maat gemaakte training, waarin je de fijne kneepjes leert om ADHD te kunnen detecteren. We bieden technieken aan waar deze kinderen gebaat bij zijn en kijken niet alleen naar de voor de hand liggende situaties.